Dag 3 & 4 - Romeinse veldslag

Dag vier in Rome. Mijn dagen in de bed&breakfast zijn stilaan geteld; zondagochtend moet ik hier opkrassen voor tien uur. Het vinden van een kot blijft dan ook dé prioriteit. Gisteren wou ik daarom opnieuw afspreken met de Romein. Eergisteren hadden we samen immers de 'Porta Portese' doorgenomen; een soort van Romeinse 'koopjeskrant' (maar ook geschikt voor het vinden van kamers) die hier twee maal weeks in Rome wordt uitgegeven en kan worden gekocht in elke krantenwinkel. We hadden toen enkele interessante dingen aangekruist en ik had een vervolg verwacht op donderdag. Maar het bleef gisteren erg stil op de GSM. De Italiaanse mentaliteit is helemaal niet zoals de Belgische; er hangt hier een zeker, zeer doordringend 'parfum de nonchalance' dat zowaar op elk moment kan toeslaan; en onderhand het Coloseum aanschouwend bij alweer schitterend lenteweer, vreesde ik dat ik opnieuw geheel op mezelf zou zijn aangewezen. Tot ik rond de middag van de Romein toch een bericht ontving met een Italiaans telefoonnummer, het zou me tot een zekere, 35-jarige, Evelien leiden, afkomstig van Oostakker maar zelf intussen al jaren in Rome wonende en werkende. Of ik toevallig niet de zoon was van een Duitse leraar in Gent, vroeg ze me stante pede bij het horen van mijn naam. Ik antwoordde dat ze het wellicht op mijn nonkel had, Eric Vervinckt, voor menig student Toerisme destijds aan de Hogeschool Gent een waar fenomeen. "Een schitterende man", besloot ze haar herinnering aan hem. Op een schaars moment lijkt Gent dan toch nog dichtbij. En plots had ik een afspraak later op de middag, rond halfvijf, met een zekere 'Paride'. Hij en Evelien bleken te werken voor 'Domus Sapiens', una gestioni immobiliari universitarie.

Mijn dag kon niet meer stuk. Spoedig, zo dacht ik, zou ik, met zicht op één of ander Romeins monument, het contract tekenen en was de eerste uitdaging met succes afgerond en veel eerder of ik had durven hopen. Maar ik had het al zitten denken, dat het te mooi zou zijn geweest om waar te zijn. En inderdaad, de plek waar Paride, een al met al malafide uitziende Italiaan, mij bracht, samen met nog een andere Erasmus-student, één uit Brest, had veel weg van het uitzicht dat je ziet net voor het binnenrijden van de treintunnel aan Brussel-Centraal. Ik kan je verzekeren dat het toch een naar gevoel was dat me overviel; ik waande mij in één of andere Oost-Europese wijk en het Rome uit de boekskes met panoramafoto's, afgedrukt op matglazend fotopapier, was verder weg dan ooit. Ook al meende ik in de ogen van een andere Erasmus-studente, een Française vergezeld door haar Italiaans nonkel, iets gelijkaardig te kunnen aflezen, ik vroeg me af of ik dan werkelijk naar hier gekomen met een fout beeld over Rome. De vraag heeft me vannacht wakker gehouden. Ook dat is Erasmus, dacht ik. De jongste dagen heb ik mijn beeld over Rome af en toe moeten bijstellen en ongetwijfeld ga ik dat nog vele keren moeten doen. Het Rome dat je leert kennen op Erasmus is nog helemaal iets anders of het Rome dat je leert kennen op een citytrip van drie dagen.

Vandaag heb ik, alweer met de hulp van de Romein, de zoektocht hervat. We kwamen gelukkig uit in een wijk die iets meer bij mijn verwachtingen over Rome aansloot. En dan zag ik de kamer. Ze moet de grootte gehad hebben van, en ik overdrijf werkelijk niet, onze badkamer in de A. Minoodtlaan, alleen nog een stuk kleiner. Wellicht ooit een waskot, nu duur verhuurd voor 400 €. De moed zonk mij een tweede keer in de schoenen.

Momenteel herinner ik me vooral de woorden van Stijn en vele andere Erasmusers die naar Rome zijn geweest en er me genoeg over hebben verteld: dat huisvesting hier een ware veldslag is. Stijn heeft op zijn minst tien kamers bezocht eer hij datgene vond dat hem iet of wat kon bekoren; een andere Erasmusstudent heeft er wel tien dagen over gedaan iets goed te vinden.

Morgen bezoek ik mijn Romeinse vriend, die vlak bij Vaticaanstad woont - en het is niet de Paus - en zoeken we verder. Intussen moet ik ook een oplossing vinden voor volgende week want het ziet er voorlopig niet echt naar uit dat ik tegen dan een kamer zal hebben. In de bed&breakfast blijven hier acht ik niet als een optie: ze vragen me 50 € per nacht. Morgenavond arriveert Elise hier, een andere Erasmusstudente uit Gent. Ik kijk enigszins uit naar haar komst, al was het maar omdat we volgende week wellicht voor een aantal gelijkaardige problemen komen te staan.

Tot snel.