Wie Italië zegt, zegt koffie.
Op elke hoek, in elke straat, kan je hier wel een bar binnen stappen en een koffie-shot tot jou nemen; Italianen doen het voortdurend. Andere mogelijkheid is om de koffie thuis zelf te maken. Maar een koffiezetmachine, laat staan een Senseo, zie je hier slechts zelden. Hier wordt de koffie gemaakt met een Moca.
Speciaal voor Steven (en voor al die andere die van koffie houden) een demonstratie.
To make coffee: the Italian way (klik op play-knop).
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Héhé, dit zijn dé echte blogposts die me interesseren se :)
BeantwoordenVerwijderenBuon vento in Italia!
Hahahaha !
BeantwoordenVerwijderenKwestie van volledig mee te leven met de volledige erasmus-ervaring ;)
Alles goed nog alginds ?
Lynn xXx
En terwijl jij op een terrasje bij de zonovergoten Piazza weetikveel je koffie slurpt en over de rand van je kopje Liesjes kopje suikerzoet toelacht, pisselt in het verre Vlaanderen de regen over grauwe belforten, en ik slurp mijn theetje - darjeeling, en enkel de naam al biedt schoonheid en troost - achter het glas, de voetjes in gewafelde sletsen en een geruite deken over mijn kniekes, de deken Schots en mijn kniekes een beetje scheef. Bamis, zeggen we hier, en het betekent eigenlijk St-Bavomis, waarmee bedoeld wordt dat het hondenweer is, en een uitgelezen moment om binnenskamers te mijmeren over allerlei wetenswaardigheden, bijvoorbeeld over memorabilia omtrent koffie. Afgezien van uw koffielied geldt toch algemeen als Italiaans de onvolprezen Cappuccino. Maar historische bronnen over de herkomst van de koffie met schuimende melk zijn er niet.
BeantwoordenVerwijderenVolgens sommigen wijst de naam cappuccino, Italiaans voor een monnik van de religieuze orde van kapucijners, op het ongestaafde verhaal van de zeventiende eeuwse kapucijner monnik Marco d’Aviano. Hij nam in 1683 deel aan de slag bij Wenen tegen de Ottomanen. Na de overwinning trof hij achtergelaten zakken koffie aan. Een op sterven na dode Turk, op het slagveld achtergelaten, zou hem in ruil voor de zaligheid en in het paradijs zevenenzeventig poedelnaakte Liezekens nog snel uitgelegd hebben hoe koffie te maken. De monnik vond het mengsel een beetje bitter, en voegde er gestoomde melk en suiker aan toe, en daarmee zou hij de eerste cappuccino hebben gemaakt. Het wordt u duidelijk waarom het befaamde café in de Belfortstraat - tevens het oudste in Gent - De Turk heet.
Een andere uitleg is dat de naam wijst op de witte kleur van de melk met de donkere rand koffie er omheen, wat doet denken aan het karakteristieke kapsel van de monniken.
Overigens is de koffie die voor het bereiden van de cappuccino wordt gebruikt niet anders dan de koffie voor een espresso. Soms wordt er wat cacao over de melk gestrooid.
Een Milanese variant op de cappuccino is de marocchino (Marokkaan), een cappuccino maar dan in omgekeerde volgorde bereid en geserveerd in een klein glaasje. Als eerste wordt er wat cacao onderin het glaasje gestrooid. Vervolgens gaat er de opgestoomde schuimende melk in en als laatste de koffie. Allez Liezeken, probeer het een keer!
Mokka (Arabisch: المخا, Al-Mokha of Al-Mukha) is een koffieboon ontdekt door Marco Polo op zijn reis naar China en terug. Op zijn turbulente reis werd de vloot na de eerste anderhalve maand al geteisterd door honger. Door gebrekkig leiderschap van de kapitein slaagde men er niet in te rantsoeneren. Er werd dus aangemeerd in het zuiden van het Midden-Oosten om voedsel te kopen. In Ṣūr vond Marco Polo een markt met allerlei bonen en specerijen. Hier vond hij een boon die de handelaar uit Mokka had gehaald. Marco Polo bracht de bonen mee en introduceerde ze aan het hof van de Duchy van de Archipelago in Venetië.
Koffiedikkijken
In de 17e eeuw, toen het koffiedrinken in zwang raakte in Europa kwam ook een nieuwe manier van waarzeggerij in de mode, het koffiedikkijken. Iemand dronk dan eerst een kop koffie waarna het overgebleven koffiedik door een waarzegger werd geïnterpreteerd om de toekomst te voorspellen. Vaak werd het koffiedik eerst op een schoteltje gelegd. Doordat de achtergrond wit was en het koffiedik zwart, ontstond vanzelf een patroon. Soms werd gebruik gemaakt van een schotel met symbolen zoals bijvoorbeeld tekens van de dierenriem. Doordat bepaalde symbolen zichtbaar bleven terwijl andere bedekt werden kon een conlusie getrokken worden. Ook kon de klant opdracht krijgen eerst nog door de prut te roeren.
Voor de meeste mensen zijn de koffiedikpatronen echter een raadsel. Er is dan ook veel scepsis t.o.v. deze methode. Zo worden de uitdrukkingen "Dat is voor mij koffiedikkijken" of "Dat heb je zeker in het koffiedik gelezen", vaak gebruikt om aan te geven dat een voorspelling niet te doen of iemands verhaal ongeloofwaardig is. Hoe dan ook blijkt uit het bezinksel van mijn ochtendkoffie dat je met Liezeken een fantasmagorische liefde wacht. Ik laat het door een pislezer (second opinion) controleren, maar dit eerst morgen, want hiervoor is enkel de eerste ochtendurine, indien al niet vertroebeld door Duvel of Trippel, geschikt.
Bijzonder voor Erasmussen:
Nuttige toepassingen met koffiedik
Koffiedik kan, naar verluidt, gerust door de afvoer worden weggespoeld. Het zou de afvoer niet verstoppen en zou er zelfs voor zorgen dat al aanwezig vet wordt weggesleten en toekomstig weggegooid vet niet op de afvoerpijpen kan aanslaan. Koffiedik neemt ook de slechte reuk van de afvoerpijpen op, dit een interessante uitlaatklep voor de Erasmus- nachtbraker, die met lood in de vlerken eindelijk zijn nest heeft bereikt, en daar met overgave de gootsteen of wastafel heeft volgekotst.
In de tuin kan koffiedik worden gebruikt voor het weghouden van slakken en katten; wat eerstgenoemden betreft althans een humaner methode dan het uitstrooien van gestampte eierschelpen waaraan ze hun tere buik openhalen of hun geslacht deerlijk verminken, wat noodzaakt tot een slakkengang bij geslachtelijke betrekkingen, door de op een vleugje erotiek beluste partner niet altijd op prijs gesteld, en veel oei's een aai's, of anderszins het bestrooien van hun achterlijf met zout, allervreselijkste tortuur waarbij de folteringen van bij brandstapels geil in het rond springende inquisitiemonniken (b.v. den brandenden mutserd (= lanspunt) aan d'eerse (=aars)) in het niet verzinken.
En zo beëindig ik mijn vieruurthee; straks is het alweer tijd voor het avondbrood; ik zie hoe jij de kelner nog een fooi toestopt en aan de zoete arm van Liezeken weer andere oorden opzoekt, waar de donkere mantel van de avond jullie warmte en geborgenheid biedt. En achter de koepel van St.-Pieters klimt kopergeel de maan. een remonstrans. Dag Pietro, halt die Ohren steif!